برادران کارامازوف درکنار جنایت و مکافات یکی دیگر از رمانهای جاودانه داستایوفسکی است. کتاب داستان فیودور پاولوویچ کارامازوف و چهار فرزندش است. داستایوفسکی در این رمان به سراغ مفاهیمی مانند انسان بودن، اخلافیات، اراده و تقابل خیر و شر میرود. یکی از ویژگیهای برجسته برادران کارامازوف خردهپیرنگهای آن هستند. روایاتی که سرشار از مفاهیم فلسفی عمیق و مهماند. روایاتی که ویژگی اصلی رمان را نیز در بردارند: به چالش کشیدن ماهرانه مهمترین مفاهیم. رمان، مانند جنایت و مکافات رنگ و بویی روانکاوانه هم دارد.
مسئلهی پدرکشی یکی از بارزترین مضامین این اثر داستایوفسکی است. این مضمون چنان در تار و پود رمان حل شده که زیگموند فروید، پدر علم روانکاوی در یکی از آثار مشهور خود با تحلیل مفهوم پدرکشی در برادران کارامازوف، پرتویی بر زندگی خود داستایوفسکی انداخته است. برادران کارامازوف مانند دیگر نوشتههای داستایوفسکی نوری تازه و بدیع بر انسان و ویژگیهایش میاندازد. برادران کارامازوف، درست مانند جنایت و مکافات، دقیقا همان چیزی است که یک رمان بزرگ باید باشد. این رمان ماندگار دست خوانندهاش را میگیرد و او را به خانهی کارامازوفها میبرد، جایی در قلهی ادبیات روسیه.
نمیتوانید دربارهٔ کسی حکم کنید. چون هیچکس نمیتواند دربارهٔ یک مجرم حکم کند، تا اینکه تشخیص دهد خودش هم به اندازهٔ همان شخصی که روبهرویش ایستاده، مجرم است و شاید بیش از همه انسانها به خاطر آن جرم سزاوار سرزنش است. - از متن کتاب
